Internal Dialogue

Daar zit je dan, op de trappen van het stadhuis, met een bakje van wok to walk in je hand. Aan de overkant speelt een muzikant op zijn gitaar. En niet zomaar een. Hij komt uit Amerika, lijkt het. Hij speelt mooi. En hij zingt erbij met een rauwe, maar vertrouwelijke stem, net alsof hij direct uit een straat van het oude New Orleans is gekomen. Het plaatje klopt.

Normaal geef je bijna nooit geld aan muzikanten, he? Nee, en je vindt vooral die mensen met zo’n draaiorgel maar stom. Het enige wat ze doen is aan een rad draaien, terwijl een ander met een bakje bedelt. Echt muziek maken kunnen ze niet. Het zijn meestal cheap covers, soms zelfs zo modern dat ‘heb je even voor mij’ er tussen zit. Dan gaat er haast een rilling over je rug. En met deze cheesy muziek vragen ze om geld. Onder het motto ‘de draaiorgels in leven houden’. Ja vast. Het geld is voornamelijk gewoon voor henzelf. Je zou er net zo goed met een ghettoblaster kunnen gaan staan die je zelf  met een dynamo aanzwengelt. Dan komt er net zo goed muziek uit. Maar blijkbaar kun je daar geen geld voor vragen. Nee, dat is alleen weggelegd voor de mensen met een draaiorgel.

Maar dit soort muzikanten zijn anders. Natuurlijk stelt iedereen wat geld in hun koffer op prijs. Maar enkelen spelen omdat ze het echt leuk vinden. Zo ook deze man. Hij speelde met gevoel, en het was duidelijk dat deze man zou blijven doorspelen, zelfs als niemand wat in zijn koffer gooide. Hij zag de mensen aan de overkant genieten. Het meisje aan de linkerkant beweegt, net als jij, mee op de muziek. En iedereen die wat in zijn koffer gooit, ontvangt, terwijl hij gewoon doorspeelt, een bedankje.

En op dat moment maakt niets meer uit. Alle problemen in je leven zijn verdwenen, alles lijkt insignificant vergeleken met wat je hier ziet. De ware essentie van het leven gevangen op een plein, midden in Utrecht. De man hier voor je heeft waarschijnlijk al meer gezien dan velen in hun hele leven zullen meemaken. Deze man is het type dat de wereld rond gaat, van stad naar stad, van land tot land. Niet om te bedelen, maar om de mensen te laten genieten van de ware straatmuziek.

Deze man krijgt van jou straks ook wat geld, dat is duidelijk. Maar eerst mag je er nog even van genieten. Dat doet deze man meer plezier, dan welke hoeveelheid je ook in zijn koffer gooit.