Chaos


[Oorspronkelijk bestemd voor protected, uiteindelijk toch maar public. Dit kan wel hier terecht.]

Gedachten die de ene seconden heel belangrijk lijken vliegen de volgende seconde ineens mijn hoofd uit. Wel weet ik dat het iets belangrijks was. Ohja, dat was het. Zo belangrijk was het eigenlijk toch niet.

Waar was ik gebleven? Oh, daar, waar het witte papiertje zit, als bladwijzer. Maar wacht, wat was er gisternacht ook alweer gebeurd toen ik ophield met lezen? Ik sla de bladzijde terug. Ohja, dat. Alles komt terug.

Krak, daar ging de bar van mijn dance pad. Shit. Er is niet echt een goed alternatief. Ja, ik had ooit gezegd dat ik de bar nooit zou gaan gebruiken, maar af en toe heb ik het ding toch echt nodig. Voorlopig moet ik me maar even tot de rustigere nummers beperken.

“Mwha, nee, niet echt.” Volgende keer tegen bijna vreemden maar gewoon zeggen dat alles wel goed gaat, want elke keer hierover uitleg geven en mensen ermee lastig vallen heb ik ook geen zin in.

Waar is Linda gebleven? Al drie weken niet gesproken of online gezien. Vreemd. Ik mis onze gesprekjes wel.

Sorry dat ik niet naar je BBQ kan komen. Ik had wat belangrijkers te doen. Ja, ik weet dat jij vindt dat het niet erg is. Maar ik vind het toch jammer. Al betwijfel ik of ik wel op m’n gemak was geweest, daar, met hen.

“Ja hoor, met jou ook?” Goed zo.

Wauw, het blijft een mooie film. Wat had ik em destijds ook alweer op IMDB gegeven? Even kijken. Ah, een 9. Ja, dat verdiend ie wel, dus dat houden we zo.

Draai, draai. Hoe laat is het? Ben ik al ver voorbij de tijd dat m’n wekker ging? Huh, hij gaat pas over meer dan een half uur. Raar. Nou, maar weer even omdraaien dan.

Er komt lekker (lente) weer, deze week. En daarmee vliegen mijn winterse gevoelens de deur uit. Over een paar maanden breekt harde zomer aan. Want zelfs de warmte van de zomer, kan soms koud zijn. Omdat ik nog steeds stil sta.

Information and Links

Join the fray by commenting, tracking what others have to say, or linking to it from your blog.

Information
March 31st, 2009
3 Responses
Feeds and Links
Comment Feed
From This Author
Del.icio.us
Digg
Technorati
Categories and Tags
Blogs
Dutch
My Past
My World
Photography

Other Posts

Write a Comment

Take a moment to comment and tell us what you think. Some basic HTML is allowed for formatting.

Reader Comments

Comment Number:
1
Written by:
Matthijs
Posted on:
April 1, 2009 at 8:39

Inderdaad een van de lastigere vragen, het “hoe gaat het?” van halve vreemden. Ongeacht werkelijke stemming, hoe onbekender de vragensteller, des te positiever mijn antwoord gewoonlijk.

Dan nog een zijpad: wakker liggen van je eigen gedachten, spreekt dat voor of tegen een vrije wil, of hoe moeten we dat interpreteren?

Comment Number:
2
Written by:
Michiel
Posted on:
April 1, 2009 at 9:04

Hmm, tsja, dat kan ik ook moeilijk uitleggen. Wakker liggen doe je wel een beetje zelf, maar soms kan je het niet helpen dat je over vanalles en nog wat gaat nadenken. Maar soms lig ik ook wakker met niet per se slechte gedachten, gewoon als ik ergens over na denk waar ik mee bezig ben.

Maar je hebt wel een beetje en punt, want als je droomt kies je daar ook niet voor. De mensen die aan lucid dreaming doen uitgezonderd, dan. Die proberen juist weer controle te krijgen (free will) over hun dromen. Maar nachtmerries kan het gros van de mensen niet voorkomen, terwijl je die toch hebt. Daar komt inderdaad weinig free will aan te pas. Maar dat is denk ik net wat anders dan waar het echt over gaat, want het is meer een biologisch proces dat je niet onder controle hebt. Na je slaap kom je weer (seemingly) in controle. Het niet bestaan van free will ging over iets groters, toch. Over alles en iedereen.

Comment Number:
3
Written by:
Matthijs
Posted on:
April 1, 2009 at 9:32

Dromen wil ik buiten beschouwing laten, dat zie ik als een autonoom biologisch proces, waarbij het vraagstuk van vrije wil geen rol speelt.

Punt was meer: soms zijn er momenten waarop je wel bewust aan het denken bent, maar liever aan iets anders denkt, bijv. omdat je beseft dat het je tot rust zal brengen en eenvoudiger zal laten inslapen. Desondanks lukt het niet altijd om gewoon het andere los te laten en volledig met de meer kalmerende gedachten bezig te zijn. Hoe verklaren we dit, wanneer we uitgaan van een vrije wil? Geen (volledige) vrijheid over onze gedachten, maar wel ons handelen?

En in bredere zin: als er momenten zouden zijn waarop vrije wil even ‘niet geldt’, moeten we dat niet aan het totale concept gaan twijfelen? Welke betekenis heeft vrije wil als je er niet te allen tijde over kan beschikken en juist niet op de momenten dat je het écht wilt?

NB: ik beweer niet dat vrije wil niet bestaat, maar probeer slechts te laten zien dat er ruimte voor discussie is.