Talk


[entry in Dutch due to quotes and, well, just because it is]

Uit het dagelijks leven.

Stoptrein Utrecht Centraal – Baarn, ~23:00:

Omroepen van de conducteur / machinist:

“Het is lang, het is recht, station Utrecht Overvecht!”

Gelach.

“U zult het niet geloven, station Bilthoven!”

Meer gelach.

Centrum Utrecht, 03:00:

Twee meisjes op de fiets.

Meisje 1: “Ik heb met hem gezoend, en toen heeft hij me toegevoegd op haaives!”

Meisje 2: “Oohh echt?”

AH-to-go, Utrecht Centraal:

Jonge moeder met babywagen probeert aantal producten te betalen met muntjes van 5, 10, en 20 cent. Kassameisje telt voor de 3e keer de muntjes en komt wederom tot de conclusie dat het bedrag niet klopt. Ik lach. Zij kijkt me aan en lacht heel voorzichtig terug.

“Misschien kun je beter bij m’n collega in de rij gaan staan…” zegt ze terwijl de klant het geld zelf opnieuw telt.

Ik doe wat ze zegt.

InterCity Berlijn – Amsterdam, tijdens stop bij Minden:

Twee dames (meisje + wat oudere mevrouw (moeder?) reizen samen en zijn al een tijdje aan het praten. De duitser met overgewicht die naast me zit staat (tot mijn opluchting) op en stapt uit. Hij laat wat krantjes in het netje op de stoel voor hem achter. Mevrouw reikt naar het potentiele leestmateriaal.

Mevrouw: “Kann ich das haben?”

Ik: “Ja”, pauze. “Maar ik ben ook Nederlands hoor…”

Mevrouw: “Ow… he he…”. Ze kijkt naar haar reisgenote. “Dan kan hij al onze gesprekken hebben afgeluisterd!” fluistert ze. Alhoewel ze het niet ziet knik ik ter bevestiging en zet mijn muziek weer aan. Op de achtergrond hoor ik ze voor de zoveelste keer giechelen.

Stoptrein Utrecht – ’s hertogenbosch, ~11:40:

Twee politiemensen met hond lopen door de trein.

“Politie, goedendag. Dit is een oefening. De hond doet niets!”

Mevrouw blijft in deuropening staan.

Politieagent: “De hond doet niets hoor mevrouw!”

Mevrouw: “Oh haha, ik ben niet bang voor de hond hoor!”

Politieagent: “Oh ok, heh-he, en nou wel ffetjes aan de kant want anders kunnen wij er niet door.”

Buslijn 8, Utrecht Centraal – Utrecht Lunetten:

Bus staat er al maar het duurt nog even voor ie vertrekt. Chauffeur laat mensen binnen en ziet daarna collega op de stoep.

Chauffeur 2: “Bakkie doen?”

Chauffeur 1: “Jaaahhh sgoed, lekkah!”

Chauffeur 2: “Mooi dan.”

Chauffeur 1 roept om over de intercom: “Effe bakkie pleur!”

Glimlachen alom.

Information and Links

Join the fray by commenting, tracking what others have to say, or linking to it from your blog.


Other Posts

Write a Comment

Take a moment to comment and tell us what you think. Some basic HTML is allowed for formatting.

Reader Comments

Jij bent zeker met notitieblok op reis gegaan :p

Nee, dat nog net niet :) Maar ik probeer dit soort dingen wel te onthouden de laatste tijd, of op te schrijven. Ik observeer graag. Af en toe, dan.

Ik heb ooit meegemaakt dat er werd omgeroepen: “Wegens een computerprobleem zijn we vergeten te stoppen bij Rotterdam Alexander.”

Nog veel meer NS-gerelateerde humor is te vinden op http://www.omroephumor.nl/.

Ai, dat is inderdaad een apart (en voor de alexander-mensen: pijnlijk) foutje ;)

En leuke link! Ik kan me herinneren dat ik deze site een hele tijd terug ook ben tegen gekomen. Sommige conducteurs / machinisten hebben iig plezier in hun werk.